+ نوشته شده توسط سلما در سه شنبه چهارم دی 1386 و ساعت
20:53 |
آنکه بی باده کند جان مرا مست کجاست...؟
همه عمر بر ندارم سر از این خمار مستی..............که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی
چهره بگشا...ای نور مطلق!
بسم رب المهدی
ای سراپا خورشید...
دستان تاریک ما را بگیر
که عزم کرده ایم
ابر های سیاه را بگریانیم...
عزممان راسخ کن
ای فراتر از خورشید...
نور مطلقی که روی تو را
با هزار ابر سیاه
نمی توان پوشید...
............................
آشنایی می گفت:
"ابر ها به زمین نزدیک ترند تا به خورشید..."
و چه زیبا می گفت...
ای سراپا خورشید...
دستان تاریک ما را بگیر
که عزم کرده ایم
ابر های سیاه را بگریانیم...
عزممان راسخ کن
ای فراتر از خورشید...
نور مطلقی که روی تو را
با هزار ابر سیاه
نمی توان پوشید...
............................
آشنایی می گفت:
"ابر ها به زمین نزدیک ترند تا به خورشید..."
و چه زیبا می گفت...
